Bezinning

Net zoals vorig schooljaar was er opnieuw een bezinning gepland op 8 september. Mijn verwachtingen vooraf waren niet bepaald groot. Vorige keer was het namelijk tegengevallen. Vandaag was dat echter niet het geval. Mede dankzij de toffe groep en Marianne die onze klas begeleidde, werd het een leuke en vooral contactuele dag. Als ik na vandaag de Mexicaanse griep niet heb opgelopen, hebben ze bij Volksgezondheid ons toch in 't ootje genomen. Zo waren er contactuele groepsspelen waarbij we (letterlijk) een schouderklop(je) moesten geven, een tik op de billen of met 25 in een vierkant van 1m² moesten kruipen. Zoniet werden we overspoeld door fictief water en konden we samen in zee gaan. Qua dubbelzinnigheden kan dat wel tellen. Vooral als je weet wat het onderwerp van de dag was... 'Seks & Relaties'. Interessante gesprekken tussen de ene sekse en de andere konden dan ook niet uitblijven. Zo ben ik tot de conclusie gekomen dat (sommige) jongens toch wel zeer vreemde opvattingen hebben over seks en relaties. Neen, ik denk niet dat er in mijn klas de zogenaamde 'nieuwe man' aanwezig is.
[ Ajouter un commentaire ] [ Aucun commentaire ]

# Posté le mercredi 09 septembre 2009 07:31

Modifié le dimanche 13 septembre 2009 07:00

Suikerrock & Summerparty

Suikerrock & Summerparty
1 augustus 2009 - Suikerrock te Tienen

Rond 14.00u vertrok ik samen met Marjan en Céline naar de Grote Markt in Tienen. Ik ging vooral om Novastar en Anouk te bewonderen. Marjan wilde echter graag 'snotneus' Jasper Erkens live aan het werk zien en dus stonden we rond 15.00u al voor het podium. Ondertussen hadden Jana, Philippe (met Jasper Erkens-kapsel) en Michiel ons al vergezeld. Céline die eerst helemaal geen fan was van Jasper Erkens begon zowaar sympathie te krijgen voor de 16-jarige knaap. Ik las ondertussen de berichten die op het grote scherm te voorschijn kwamen. Af en toe kon ik lachen, maar soms moest ik mijn oogjes sluiten omdat mijn hart bloedde bij saddistische boodschappen over Standard. Philippe tokkelde ondertussen wat op zijn gsm. Bleek dat hij óók een berichtje aan het versturen was. Wat hij had geschreven, wilde hij niet zeggen. Het moest een verrassing worden en dus hield ik voortdurend het scherm in de gaten terwijl J.E. een nieuw nummer speelde. Tussendoor ging ik wat water halen want het was verschrikkelijk warm. Na een klein uurtje verliet Jasper Erkens het podium. Tijd om even in de schaduw af te koelen. 8-p

We gingen richting uitgang om onze voorraad drank aan te vullen in Kruidvat. Het zonlicht brandde in onze nek. Helaas ging het licht voor mij eventjes letterlijk uit. Ik voelde me draaierig worden en zag Céline en Co voor mij verdwijnen. Vervolgens zag ik een tunnel met licht aan het eind... Mijn 'bijna-doodervaring' werd abrupt onderbroken door medewerkers van de EHBO die me op de grond legde en mijn benen omhoog hielden. Luttele seconden later kwam mijn zicht terug en ging het veel beter. (Ik had het nog al eens meegemaakt door de hitte) De medewerkers dachten er echter anders over en wilden mij zo nodig op een brancard naar de EHBO-tent afvoeren. Ik had geen andere keuze en dus zei ik tegen de rest dat ze maar al drank moesten gaan kopen in Kruidvat. Een bepaald individu was echter paranoia en dacht dat dit een 'afleidingsmanoevre' was om gewoon niet mee te moeten gaan naar Kruidvat. Zo slim ben ik niet, Philippe! Uiteindelijk verbleef ik langer dan gepland in de EHBO-tent omdat een jonge verpleger eerst geen bloeddrukmeter vond, vervolgens niet wist hoe dat spel marcheerde en uiteindelijk vaststelde dat dat spel gewoon kapot was. En dus zei hij na een kwartier doodleuk: "Je bloeddruk zal wel terug in orde zijn, je mag vertrekken."

Na enkele telefoontjes en smsjes vond ik de rest vrij snel terug. We kochten drank en aten een ijsje. The Black Box Revelation lieten we aan ons voorbij gaan. Ook het smsje van Philippe dat op het scherm zou verschijnen hadden we jammer genoeg gemist omdat ik zo nodig moest 'flauw vallen'... (Shit happens, niet waar?!) ;) Zijn smsje luidde als volgt: "Who cares about Jasper, we love Céline!" Yes, indeed :) Vervolgens maakten we ons klaar voor de Nederlandse groep De Jeugd van Tegenwoordig. Ik verstond niet veel van 't Hollandse gebrabbel maar ja... Ambiance was het zeker en vast! Rond 20.00 gaven onze knorrende buiken het sein om op zoek te gaan naar eten. (Fun Lovin' Criminals traden ondertussen op) Bij deze missie werd de groep gesplitst. We zouden elkaar niet meer terugvinden voor de volgende optredens. Jana, Philippe en Michiel gingen op zoek naar een frituur. Céline, Marjan en ik vonden een broodjeszaak.

Uiteindelijk was het moment gekomen... Novastar! But the best is yet to come... Een uurtje later was Anouk aan de beurt! Helaas zong ze niet het liedje 'Michel'. Dat vonden we zeer jammer. Na een geweldige namiddag/avond verliet Marjan ons. Aangezien ze de volgende dag vroeg uit de veren moest, kon ze niet bij me blijven slapen, Céline deed dat wel. Nadien gingen we samen op zoek naar Katrien en Karima die later op de avond waren aangekomen. DJ Dirk Stoops zette ondertussen de Grote Markt in vuur en vlam. Na lang zoeken en veel sms-verkeer vonden we ze uiteindelijk. Al dansend gingen we een lange nacht tegemoet. Om 2.00u moest DJ Dirk Stoops echter stoppen met draaien owv de nachtrust van de buurtbewoners. Feestje voorbij! En dus besloten we om naar Gingelom af te zakken voor de Summerparty. Het zou zeer vroeg worden eer we ons bedje zagen...

Bij deze wil ik jullie nogmaals bedanken voor de geweldige dag. Misschien was het wel de meeste geslaagde dag van de hele zomer! Dikke merci! $)
[ Ajouter un commentaire ] [ 2 commentaires ]

# Posté le mercredi 26 août 2009 18:04

Modifié le dimanche 06 septembre 2009 10:43

Bowling

Bowlen. Het was al jaaaaren geleden dat ik dat nog had gedaan... maar het was er niet aan te zien. ^^ Ik blies alles en iedereen omver. Letterlijk want de kegels vielen (met soms wat geluk) makkelijk op de grond en de tegenstand werd verpletterd. Resultaat: een monsterscore. Was ik dan zo goed of was de tegenstand zo zwak?! 8-p (Moppie hé) Het zal een mengeling van beide geweest zijn. Toch ook een eervolle vermelding voor Philippe die 2e eindigde na een mooi inhaalmanoeuvre want hij was ondermaats gestart. Na het eerste game kwam de motor echter op gang. Jana en Céline kenden ups en downs in hun spel. Deze laatste had ons al gewaarschuwd. De vorige keer dat ze had gebowld, kwam ze op de baan terecht... We hielden dus iedere keer onze adem in wanneer Céline aan de beurt was. Het werd een gevecht voor een derde podiumplaats. Het brons ging uiteindelijk naar... Céline. Jana moest genoegen nemen met een 4e en tevens laatste plaats. But who cares? Deelnemen is belangrijker dan winnen zeker? Strikes en spares werden (met enige overdrijving) à volonté gegooid, maar de bal belandde ook dikwijls in de goot. Een impressie in volgend filmpje...
[ Ajouter un commentaire ] [ 2 commentaires ]

# Posté le vendredi 24 juillet 2009 18:54

Glorydays + Hawajin 2009

Uitgaan met je 4 jaar oudere zus heeft zo zijn voor- en nadelen:

-Vervoer is geen probleem

-Een danspartner heb ik ook wanneer vrienden al naar huis zijn

-Het verschil in leeftijd brengt ook een verschil in het uur van thuiskomst met zich mee. Wanneer mijn oogjes al dicht vallen, kan Katrien zich nog helemaal geven... Volhouden is dan de boodschap.

Ondanks dit laatste waren het toch leuke avonden/nachten.

Foto: Hawajin op 't Schilderhof
Glorydays + Hawajin 2009
[ Ajouter un commentaire ] [ 1 commentaire ]

# Posté le samedi 04 juillet 2009 13:39

Modifié le samedi 04 juillet 2009 15:00

DAG V: het einde

In de voormiddag wilden we nog even naar de winkels om cadeautjes te kopen. Maar we hadden (weer eens) pech. Het was Goede Vrijdag en de winkels waren dicht. Katrien begon lichtjes geïrriteerd te geraken. We maakten dan maar onze valies en trokken richting de metro om van daaruit naar de luchthaven te gaan. We waren natuurlijk veel te vroeg om in te checken. Toen we uiteindelijk konden inchecken hadden we weer hetzelfde probleem als in Charleroi. Een te zware valies. Geen probleem, gewoon weer wat kleren eruit halen en in de handbagage steken. Deze dame dacht er echter anders over en maande ons aan om de hele rij opnieuw te doen. Dat was de druppel... Ik denk dat dat het moment was dat Katrien helemaal een degout kreeg van Valencia. Gelukkig waren er mensen die begrip voor ons hadden en ons toelieten om voor te steken. Maar bij een tweede weegbeurt woog de valies nog iets te veel. Nu was de maat vol voor Katrien. :-# Zonder iets te zeggen of te vragen stak ze gewoon opnieuw voor. De dame aan de check-in kon er niet mee lachen. Katrien ook niet. Maar uiteindelijk mocht onze valies wel het vliegtuig worden ingeladen. Zoals ik al zei: het was een onvergetelijke citytrip (in positieve en negatieve zin)! Wat een avontuur... Valencia is een zeer mooie stad. De 'omstandigheden' zaten enkel een beetje tegen. Katrientje, bedankt voor het toffe gezelschap!

-----------------------------------------------------------

Of ik van de Italiëreis in oktober ook een verslag zal schrijven, valt nog af te wachten. Tien dagen op reis... slaap inhalen... You know?! Mijn reispartners zijn de leerlingen van het 6e jaar van de Sint-Gertrudis Bovenbouw en 4 leerkrachten. Van deze bende offert één (naïeve) leerling zich op om een aantal nachten de slaapkamer met mij te delen. Het 'slachtoffer' heet Céline. Een persoon waarvan ik zodanig onder de indruk ben dat de knopen van mijn hemd, wanneer Céline aan het passen is in de Linéa te Landen, van zelf openspringen. Of is het ontstaan van dat tochtgat te wijten aan een groeiende boezem? Dat laat ik even in het midden.

Het was echter geen eenvoudige opdracht om haar te overtuigen. 'Madame' wilde eerst niet mee naar Italië owv verscheidene redenen waar ik begrip voor had. Met de hulp van Philippe en Silke kon ik ze toch overhalen om mee te gaan. Nu ze (over)enthousiast is, wil ik haar en alle andere naïeve zielen waarschuwen voor de Italiaanse macho's. Die zeggen tegen iedereen 'Ciao bella!' of wat dacht je? Indien die bruin, blinkende boys je toch niet met rust kunnen laten (wat wellicht zo zal zijn want jij bent een échte diva hé, Céline), roep je maar cornutto. Een Italiaans scheldwoord (waarvan de betekenis tot op heden me nog altijd niet geheel duidelijk is. Het zou zoveel betekenen als: 'je vrouw bedriegt je' waarmee je een Italiaan zwaar beledigt) dat Mevr. Van Hoof ons vorig jaar leerde. Ik denk dat je het in zulke noodgevallen goed kunt gebruiken. Hopelijk krijg je dan wel de maffia niet achter je aan. Bescherm jij je dus maar tegen de macho's, ik zal de zakkenrollers wel in de gaten houden terwijl bodyguard Philippe de paparazzi zal afhouden. Tiens?! Ik heb zo het gevoel dat met dit trio niets kan fout lopen... of is dat wat naïef? ;)
[ Ajouter un commentaire ] [ 1 commentaire ]

# Posté le samedi 04 juillet 2009 13:33

Modifié le samedi 04 juillet 2009 14:41